Strojenie
Strona „Strojenie” decyduje o czuciu statku powietrznego. Wybór urządzenia, limity fizyczne, kalibracja i przypisania przycisków należą do strony „Sprzęt”.
Do efektu możesz przejść bezpośrednio z jego etykiety kanału na stronie „Panel”. Połączone etykiety otwierają tę stronę, wybierają sekcję i kartę zawierające dane ustawienie, przewijają do odpowiedniego wiersza i go wyróżniają.
Jedna zasada zapewnia przejrzystość interfejsu
Jeśli ustawienie opisuje fizyczne urządzenie, znajdziesz je na stronie „Sprzęt”. Jeśli opisuje ten statek powietrzny — na stronie „Strojenie”.
Strona „Sprzęt” odpowiada za limity pochylenia, przechylenia i wibracji, kalibrację tłumienia oraz minima „Opór bazy” stosowane w stanie uzbrojonym. Strona „Strojenie” odpowiada za tłumienie, tarcie, bezwładność, progresywne ograniczniki, tryb wejścia, podążanie i inne efekty statku powietrznego. Profil może dodać opór ponad minima obowiązujące w stanie uzbrojonym. Rozbrojenie przywraca przechwyconą konfigurację bazy.
Zacznij od podstaw
Wprowadzaj jedną zmianę naraz i przetestuj statek powietrzny, zanim przejdziesz do kolejnej sekcji.
- Potwierdź wybrany profil i typ statku powietrznego.
- Ustaw „Wzmocnienie główne”, aby określić ogólny poziom sił statku powietrznego w granicach limitu sprzętu.
- Otwórz sekcję „Konfiguracja statku powietrznego” na bocznym pasku sekcji; jej karta „Statek powietrzny” zawiera ustawienia „Układ sterowania” i „Automatyczny wybór statku powietrznego”.
- Wybierz „Układ sterowania” odpowiadający statkowi powietrznemu, w tym „Wiropłat (śmigłowiec)” dla śmigłowców.
- Dostosuj tylko grupy efektów istotne dla tego statku powietrznego i problemu, który chcesz rozwiązać.
Sekcje i karty grupują powiązane ustawienia
Znajdź ustawienie przez Znajdź kontrolkę lub pasek sekcji. Wybór profilu, wzmocnienie główne i przyciski zapisu pozostają nad edytorem. Karty sekcji znajdują się pod kontrolkami; strzałka przywracania w prawym górnym rogu odtwarza wczytane wartości sekcji.
Przełączniki sekcji, w tym stick shaker, AP Follow i włączanie krzywych, znajdują się w dolnym rzędzie działań obok kart. Przełącznik i wartość ustawienia działają razem; sprawdź oba, gdy brakuje efektu.
Wyświetlane są tylko istotne sekcje i karty. Profile typu „Wiropłat (śmigłowiec)” pokazują sekcję „Śmigłowiec” zamiast sekcji „Trymer” i „Krzywe sprężyny”, a „Wykrywanie siły”, „Kierunki pochylenia” i „Kierunki przechylenia” pojawiają się w sekcji „Konfiguracja statku powietrznego” tylko wtedy, gdy wybrano wejście „Wykrywanie siły”. Kropka oznacza sekcję lub kartę z niezapisanymi zmianami.
Typ statku powietrznego ukrywa zbędne ustawienia
Profile wiropłatów pokazują trymer siłowy, tłumienie drążka cyklicznego i efekty wirnika. Profile stałopłatów pokazują zamiast tego własne ustawienia aerodynamiki, podłoża, trymera i przeciągnięcia.
Wybierz profil śmigłowca i otwórz Strojenie → Śmigłowiec → Trymer siłowy → Styl trymowania. Wybierz układ używany w maszynie. Zmiana architektury kończy sesję sił; sprawdź nowy tryb przed uzbrojeniem i zapisz profil, aby go zachować.
Dołączone profile Guimbal Cabri G2 i VSKYLABS Cabri używają elektrycznego trymera cyklicznego. Zapisane profile zachowują ustawienia. Aby zaktualizować zapisany profil Cabri, jawnie wybierz elektryczny trymer cykliczny i zapisz.
Tryby trymera i konfiguracja śmigłowca →
Dane z modelu lotu i zabezpieczone wartości zapasowe
Obciążenie sterów wyznacza prędkość używaną do czucia na podstawie ciśnienia dynamicznego z modelu lotu w MSFS i X-Plane, dzięki czemu awarie układu pitot-statycznego lub wskaźników w kokpicie nie zamrażają obciążenia aerodynamicznego. Prędkość przyrządowa pozostaje zabezpieczonym rozwiązaniem zapasowym, gdy dane o ciśnieniu są niedostępne.
Dane o powierzchniach sterowych, wirniku i konfiguracji
Efekty spojlerów podążają za faktycznym wysunięciem powierzchni, przywrócono zapasowy odczyt klap w X-Plane 11, a wibracje wirnika podążają za jego prędkością obrotową i liczbą łopat, także przy swobodnym obracaniu się w strumieniu powietrza (windmilling). Brakujące lub nieprawdopodobne wartości opcjonalne korzystają z jawnych, zabezpieczonych wartości zapasowych.
Wejście sterowania i lokalna mechanika
„Wejście sterowania” określa, jak siła pilota zamienia się w polecenie dla statku powietrznego. Normalnym trybem jest „Położenie / przemieszczenie”. Dokładnie zidentyfikowany sprzęt AB9 może używać trybu „Wykrywanie siły” po prowadzonej kalibracji w czterech kierunkach i weryfikacji. Tłumienie, tarcie, bezwładność i progresywne ograniczniki pozostają częścią czucia profilu statku powietrznego, a strona „Sprzęt” egzekwuje fizyczne granice pracy i wybiera mechanizm renderowania dla konkretnego urządzenia.
Podążanie za autopilotem
AP Follow przesuwa połączone stery zgodnie z poleceniem autopilota symulatora. Po włączeniu MOZA używa pełnego zakresu i siły; prędkość śledzenia reguluje ruch trymu i autopilota. Zapisane zakres i siła pozostają dostępne dla innych urządzeń, w granicach urządzenia i symulatora. Niezależne sidesticki używają utrzymania pozycji neutralnej. Wyłącz AP Follow i rozbrój urządzenie przy nieoczekiwanym ruchu.
Utrzymanie neutrum AP w stylu Airbusa
Utrzymanie neutrum AP zapewnia wyśrodkowany sidestick w stylu Airbusa, gdy autopilot jest włączony. Korzysta ze wspólnej ścieżki sił programu Bridge, więc nie jest ograniczone do AB9. Jest niezależne od funkcji „Podążanie za AP”, która porusza sterami, i nie implementuje progu rozłączenia autopilota w symulatorze.
W odpowiednim profilu fly-by-wire otwórz sekcję Strojenie → Autopilot → Utrzymanie neutrum i włącz opcję „Utrzymanie neutrum AP Airbusa dla tego profilu statku powietrznego”. Domyślnie jest wyłączona. Gdy obsługiwana telemetria autopilota zgłasza jego włączenie, Bridge utrzymuje sidestick w pobliżu neutrum. Nie porusza drążkiem tak, aby podążał za sterami lotu, ani nie wydaje polecenia rozłączenia autopilota.
Kompensacja trymera
Odciążenie trymu skaluje reakcję profilu na trym steru wysokości. Sterowanie ręczne może przesuwać pozycję spoczynkową; hydrauliczne i fly-by-wire zachowuje się inaczej. 100% oznacza pełną reakcję profilu, nie gwarantuje zerowej siły podtrzymania. Zero wyłącza odciążenie. Kompensacja wejścia symulatora jest osobną obsługiwaną funkcją. Pozostaw odciążenie trymu lotek na zerze, jeśli samolot nie ma takiego trymu.
Kompensacja trymera dla AY90 i AY210 obsługuje pasujące statki powietrzne w MSFS 2024. X-Plane 12.2 i nowsze wersje korzystają z natywnej obsługi trymera dla zgodnych statków powietrznych na obsługiwanych urządzeniach FFB. Statki powietrzne z niestandardowymi układami sterowania mogą zachowywać się inaczej.
W MSFS animacja wolantu w kokpicie może różnić się od twojego fizycznego wolantu, gdy kompensacja trymera jest aktywna. Standardowe wejście symulatora nie pozwala niezależnie ustawić położenia animacji. Oceniaj trymer na podstawie odciążenia nacisku i reakcji statku powietrznego.
Wibracje silnika
„Wibracje silnika” podążają za obrotami silnika (RPM) i danymi o mocy. „Nierówna praca silnika na biegu jałowym” dodaje grubszą fakturę przy niskich obrotach, która płynnie zanika przy przejściu do przelotu, nie zmieniając stałego centrowania ani obciążenia pochylenia i przechylenia.
Krzywka centrująca
Otwórz Strojenie → Siły → Krzywka centrująca, aby dodać zaokrąglony opór wokół wytrymowanego środka w osiach pochylenia i przechylenia. Te elementy należą do profilu statku powietrznego i są ukryte w profilach śmigłowców.
Siła krzywki centrującej określa dodatkowy opór przy środku. Zero wyłącza ten składnik. Zacznij od małej wartości i porównuj ją w tych samych warunkach lotu.
Szerokość krzywki centrującej określa zakres ruchu, na którym narasta dodatkowy opór. Większa szerokość rozkłada narastanie na większy zakres i daje miększe odczucie. Limit stabilności może poszerzyć żądane wąskie przejście.
Wybierz edytowalny profil, ustaw siłę i szerokość suwakami lub wpisując dokładny procent, a następnie porównaj krzywą odniesienia. Przywróć wiersz lub sekcję do wartości z wczytanego profilu albo odrzuć niezapisane zmiany. Wybierz „Zapisz”, aby zachować ustawienia, lub „Zapisz jako…”, aby utworzyć osobny profil.
Wykres przedstawia obliczoną charakterystykę odniesienia, a nie pomiar na uchwycie. Wynik zależy od warunków lotu, Wzmocnienia głównego i limitów sprzętu. Krzywka podąża za wytrymowanym środkiem sprężyny; jest nieaktywna w profilach śmigłowców, przy wejściu Wykrywanie siły, po wybraniu „Rozbrój” i podczas pauzy. Jej działanie zanika, gdy telemetria symulatora staje się nieaktualna.
Krzywe sprężyny
Sekcja Strojenie → Krzywe sprężyny zawiera dwa edytory profilu statku powietrznego. Oba są początkowo wyłączone, więc istniejące profile zachowują dotychczasową odpowiedź. „Narastanie siły pochylenia” i „Narastanie siły przechylenia” kształtują to, jak opór sprężyny rośnie w miarę oddalania się od wytrymowanego środka: opcja „Liniowa” zachowuje sprężynę odniesienia, a opcja „Progresywny” zaczyna łagodniej. Obie osie mają osobne krzywe i wspólny przełącznik. „Sprężyna pochylenia zależna od trymu” zmienia sztywność pochylenia wraz ze zmianą ustawienia trymera, nie przesuwając środka sprężyny; 100% zachowuje sztywność odniesienia statku powietrznego.
Przeciągaj punkty lub wpisuj dokładne wartości, zacznij od ustawienia wstępnego i obserwuj odpowiedź na żywo. Krzywe zakresu ruchu zachowują swoje punkty końcowe i muszą stale rosnąć; krzywe trymera mogą rosnąć i opadać. W stanie rozbrojonym wybierz „Zastosuj krzywe”, a następnie zapisz profil, aby je zachować. „Odrzuć zmiany” przywraca wersję roboczą, a „Cofnij” przywraca poprzednio zastosowaną odpowiedź. Wykresy pokazują obliczoną odpowiedź odniesienia; nie mierzą siły na rękojeści.
W przypadku dodatku z własnym sygnałem trymera krzywa trymera może zamiast zwykłego trymera steru wysokości odczytywać jeden dataref X-Plane lub jedną zmienną lokalną MSFS (nazwę L: w jednostkach number), wyłącznie do odczytu. Niestandardowe powiązanie wymaga dokładnego tytułu statku powietrznego i nazwy zmiennej; jednostki X-Plane tylko opisują wartości, bez ich przeliczania. Przy brakujących lub nieaktualnych danych niestandardowych sztywność płynnie wraca do wartości odniesienia, a żadne powiązanie niczego nie zapisuje w symulatorze. Kształtowanie zakresu ruchu wymaga natywnego pozycjonowania sprężyny i informacji zwrotnej o położeniu osi; sprężyny utrzymywane przez autopilota, wykrywanie siły i wiropłaty zachowują dotychczasową odpowiedź. Obciążenie zależne od prędkości, siła profilu, limity wyjścia i limity urządzenia nadal obowiązują.
Zmienione wartości są dobrze widoczne
Wskaźniki zmian oznaczają niezapisane edycje. Przywrócenie wiersza odtwarza dane ustawienie; przywrócenie w prawym górnym rogu odtwarza sekcję. Zapisz zachowuje profil roboczy, a Zapisz jako tworzy osobną kopię. Porównuj zmiany w powtarzalnych warunkach lotu.
Zerowe wzmocnienie efektu wyłącza jego udział. Inne aktywne efekty i opór uzbrojonego sprzętu mogą pozostać. Sprawdź również przełączniki. MOZA AP Follow po włączeniu korzysta z pełnego zakresu i siły, więc wyłączaj go jego przełącznikiem.
Zerowy zysk obciążenia G wyłącza zależne od G zmiany sprężyny, w tym zmiękczenie przy małych i ujemnych G. Sprężyna bazowa, obciążenie od prędkości i inne aktywne efekty pozostają.
Przyziemienie i uderzenie ustawione na zero wyłącza impuls przyziemienia i szarpnięcie od obciążenia opon. Inne efekty naziemne mają osobne wzmocnienia.
Zapisuj do właściwego profilu
Zapisuj dopiero po upewnieniu się, że wybrany jest właściwy profil statku powietrznego. „Wybór automatyczny” może wtedy wczytać te wartości przy połączeniu z tym statkiem powietrznym.
Aby ustawić profil jako domyślny dla wczytanego statku powietrznego, wybierz go na stronie „Strojenie” (może to być także zapisana lub zduplikowana kopia) i wybierz „Ustaw jako domyślny dla statku powietrznego” na pasku narzędzi profilu. Tekst obok przycisku pokazuje automatyczny wybór dla tego statku powietrznego. Twój wybór ma pierwszeństwo przed dołączonymi profilami w kolejnych lotach i po ponownym uruchomieniu, a jeśli opcja „Wybór automatyczny” była wyłączona, zostaje włączona. Nie zapisuje to zmian suwaków; aby je zachować, użyj przycisku „Zapisz”.
Dostrajaj w kontrolowanej kolejności
Praktyczną kolejność działań — od bezpiecznych wartości domyślnych do gotowego profilu statku powietrznego — znajdziesz na stronie Przewodnik strojenia.
Strojenie > Siły > Siły podstawowe rozdziela regulację sprężyny pochylenia i przechylenia. Każda ma zakres 0–200%; 100% zachowuje profil. Limity urządzenia nadal obowiązują. Zapisz kopię, aby zachować zmiany.
Wskaźniki śmigłowca pokazują drgania ETL, buffet pierścienia wirowego, drgania dwa razy na obrót, przeciągnięcie łopaty powracającej, tarcie płóz i dudnienie wirnika. Obciążenie, skok ogólny, obroty i liczba łopat wpływają na drgania. Wskaźniki przedstawiają zadane efekty, nie pomiar fizycznej siły.
