Tłumaczenie automatyczne. Ta witryna i aplikacja FFB-Bridge są tłumaczone automatycznie — przepraszamy za ewentualne błędy. Poprawki do tłumaczenia aplikacji wysyłaj za pomocą jej wbudowanego narzędzia „Zgłoś tłumaczenie” oraz poprawki do tej witryny przez stronę opinii.
Dokumentacja bieżącej wersji FFB-Bridge 1.6.0 Coś jest nieaktualne? Daj nam znać przez formularz opinii.

Strojenie

Strona „Strojenie” decyduje o czuciu statku powietrznego. Wybór urządzenia, limity fizyczne, kalibracja i przypisania przycisków należą do strony „Sprzęt”.

„Wzmocnienie główne”, wybór profilu, „Zapisz”, „Zapisz jako…” i „Ustaw jako domyślny dla statku powietrznego” pozostają na górnej karcie; pasek boczny sekcji poniżej grupuje ustawienia statku powietrznego. „Wzmocnienie główne”, wybór profilu, „Zapisz”, „Zapisz jako…” i „Ustaw jako domyślny dla statku powietrznego” pozostają na górnej karcie; pasek boczny sekcji poniżej grupuje ustawienia statku powietrznego.
Rysunek 1. „Wzmocnienie główne”, wybór profilu, „Zapisz”, „Zapisz jako…” i „Ustaw jako domyślny dla statku powietrznego” pozostają na górnej karcie; pasek boczny sekcji poniżej grupuje ustawienia statku powietrznego.
Otwórz odpowiadające ustawienie na stronie „Strojenie”

Do efektu możesz przejść bezpośrednio z jego etykiety kanału na stronie „Panel”. Połączone etykiety otwierają tę stronę, wybierają sekcję i kartę zawierające dane ustawienie, przewijają do odpowiedniego wiersza i go wyróżniają.

Jedna zasada zapewnia przejrzystość interfejsu

Jeśli ustawienie opisuje fizyczne urządzenie, znajdziesz je na stronie „Sprzęt”. Jeśli opisuje ten statek powietrzny — na stronie „Strojenie”.

Limity bazy tutaj, czucie statku powietrznego na stronie „Strojenie”

Strona „Sprzęt” odpowiada za limity pochylenia, przechylenia i wibracji, kalibrację tłumienia oraz minima „Opór bazy” stosowane w stanie uzbrojonym. Strona „Strojenie” odpowiada za tłumienie, tarcie, bezwładność, progresywne ograniczniki, tryb wejścia, podążanie i inne efekty statku powietrznego. Profil może dodać opór ponad minima obowiązujące w stanie uzbrojonym. Rozbrojenie przywraca przechwyconą konfigurację bazy.

Zacznij od podstaw

Wprowadzaj jedną zmianę naraz i przetestuj statek powietrzny, zanim przejdziesz do kolejnej sekcji.

  1. Potwierdź wybrany profil i typ statku powietrznego.
  2. Ustaw „Wzmocnienie główne”, aby określić ogólny poziom sił statku powietrznego w granicach limitu sprzętu.
  3. Otwórz sekcję „Konfiguracja statku powietrznego” na bocznym pasku sekcji; jej karta „Statek powietrzny” zawiera ustawienia „Układ sterowania” i „Automatyczny wybór statku powietrznego”.
  4. Wybierz „Układ sterowania” odpowiadający statkowi powietrznemu, w tym „Wiropłat (śmigłowiec)” dla śmigłowców.
  5. Dostosuj tylko grupy efektów istotne dla tego statku powietrznego i problemu, który chcesz rozwiązać.
Wzmocnienie główne na górnej karcie. Wartość domyślna to 100%. Suwak zmienia wartość w krokach co 1%. Wzmocnienie główne na górnej karcie. Wartość domyślna to 100%. Suwak zmienia wartość w krokach co 1%.
Rysunek 2. Wzmocnienie główne na górnej karcie. Wartość domyślna to 100%. Suwak zmienia wartość w krokach co 1%.

Sekcje i karty grupują powiązane ustawienia

Pasek boczny sekcji zawiera pozycje „Konfiguracja statku powietrznego”, „Siły”, „Czucie sterów”, „Trymer”, „Autopilot”, „Wzmocnienia efektów” i „Krzywe sprężyny”. Karty wewnątrz sekcji zawierają powiązane ustawienia, a przycisk „Resetuj sekcję”, jeśli jest widoczny, przywraca w tej sekcji wartości wczytanego profilu.

Wyświetlane są tylko istotne sekcje i karty. Profile typu „Wiropłat (śmigłowiec)” pokazują sekcję „Śmigłowiec” zamiast sekcji „Trymer” i „Krzywe sprężyny”, a „Wykrywanie siły”, „Kierunki pochylenia” i „Kierunki przechylenia” pojawiają się w sekcji „Konfiguracja statku powietrznego” tylko wtedy, gdy wybrano wejście „Wykrywanie siły”. Kropka oznacza sekcję lub kartę z niezapisanymi zmianami.

Sekcja Czucie sterów → Opór zawiera tłumienie, tarcie i bezwładność pochylenia i przechylenia, a górna karta utrzymuje ustawienia profilu w polu widzenia. Sekcja Czucie sterów → Opór zawiera tłumienie, tarcie i bezwładność pochylenia i przechylenia, a górna karta utrzymuje ustawienia profilu w polu widzenia.
Rysunek 3. Sekcja Czucie sterów → Opór zawiera tłumienie, tarcie i bezwładność pochylenia i przechylenia, a górna karta utrzymuje ustawienia profilu w polu widzenia.

Typ statku powietrznego ukrywa zbędne ustawienia

Profile wiropłatów pokazują trymer siłowy, tłumienie drążka cyklicznego i efekty wirnika. Profile stałopłatów pokazują zamiast tego własne ustawienia aerodynamiki, podłoża, trymera i przeciągnięcia.

Profil wiropłata przedstawia czucie śmigłowca bez niezwiązanych z nim ustawień strojenia stałopłatów. Profil wiropłata przedstawia czucie śmigłowca bez niezwiązanych z nim ustawień strojenia stałopłatów.
Rysunek 4. Profil wiropłata przedstawia czucie śmigłowca bez niezwiązanych z nim ustawień strojenia stałopłatów.

Dane z modelu lotu i zabezpieczone wartości zapasowe

Obciążenie sterów wyznacza prędkość używaną do czucia na podstawie ciśnienia dynamicznego z modelu lotu w MSFS i X-Plane, dzięki czemu awarie układu pitot-statycznego lub wskaźników w kokpicie nie zamrażają obciążenia aerodynamicznego. Prędkość przyrządowa pozostaje zabezpieczonym rozwiązaniem zapasowym, gdy dane o ciśnieniu są niedostępne.

Dane o powierzchniach sterowych, wirniku i konfiguracji

Efekty spojlerów podążają za faktycznym wysunięciem powierzchni, przywrócono zapasowy odczyt klap w X-Plane 11, a wibracje wirnika podążają za jego prędkością obrotową i liczbą łopat, także przy swobodnym obracaniu się w strumieniu powietrza (windmilling). Brakujące lub nieprawdopodobne wartości opcjonalne korzystają z jawnych, zabezpieczonych wartości zapasowych.

Wejście sterowania i lokalna mechanika

„Wejście sterowania” określa, jak siła pilota zamienia się w polecenie dla statku powietrznego. Normalnym trybem jest „Położenie / przemieszczenie”. Dokładnie zidentyfikowany sprzęt AB9 może używać trybu „Wykrywanie siły” po prowadzonej kalibracji w czterech kierunkach i weryfikacji. Tłumienie, tarcie, bezwładność i progresywne ograniczniki pozostają częścią czucia profilu statku powietrznego, a strona „Sprzęt” egzekwuje fizyczne granice pracy i wybiera mechanizm renderowania dla konkretnego urządzenia.

Podążanie za autopilotem

przesuwa połączony element sterujący w kierunku polecenia symulatora uwzględniającego AP. Obsługiwane bazy MOZA korzystają z właściwej dla modelu ścieżki podążania; „Zakres działania” ogranicza zakres ruchu, a „Prędkość podążania” określa tempo ruchu. Inne urządzenia korzystają ze ścieżki sił programu Bridge — z zapisanym zakresem działania na ścieżce przejętej osi w X-Plane i ograniczonym sygnałem w MSFS. Niezależne sidesticki korzystają z utrzymania neutrum AP zamiast podążania z poruszaniem sterem.

Utrzymanie neutrum AP w stylu Airbusa

Utrzymanie neutrum AP zapewnia wyśrodkowany sidestick w stylu Airbusa, gdy autopilot jest włączony. Korzysta ze wspólnej ścieżki sił programu Bridge, więc nie jest ograniczone do AB9. Jest niezależne od funkcji „Podążanie za AP”, która porusza sterami, i nie implementuje progu rozłączenia autopilota w symulatorze.

W odpowiednim profilu fly-by-wire otwórz sekcję Strojenie → Autopilot → Utrzymanie neutrum i włącz opcję „Utrzymanie neutrum AP Airbusa dla tego profilu statku powietrznego”. Domyślnie jest wyłączona. Gdy obsługiwana telemetria autopilota zgłasza jego włączenie, Bridge utrzymuje sidestick w pobliżu neutrum. Nie porusza drążkiem tak, aby podążał za sterami lotu, ani nie wydaje polecenia rozłączenia autopilota.

Kompensacja trymera

Kompensacja trymera dla AY90 i AY210 obsługuje pasujące statki powietrzne w MSFS 2024. X-Plane 12.2 i nowsze wersje korzystają z natywnej obsługi trymera dla zgodnych statków powietrznych na obsługiwanych urządzeniach FFB. Statki powietrzne z niestandardowymi układami sterowania mogą zachowywać się inaczej.

W MSFS animacja wolantu w kokpicie może różnić się od twojego fizycznego wolantu, gdy kompensacja trymera jest aktywna. Standardowe wejście symulatora nie pozwala niezależnie ustawić położenia animacji. Oceniaj trymer na podstawie odciążenia nacisku i reakcji statku powietrznego.

Wibracje silnika

„Wibracje silnika” podążają za obrotami silnika (RPM) i danymi o mocy. „Nierówna praca silnika na biegu jałowym” dodaje grubszą fakturę przy niskich obrotach, która płynnie zanika przy przejściu do przelotu, nie zmieniając stałego centrowania ani obciążenia pochylenia i przechylenia.

Krzywka centrująca

Otwórz Strojenie → Siły → Krzywka centrująca, aby dodać zaokrąglony opór wokół wytrymowanego środka w osiach pochylenia i przechylenia. Te elementy należą do profilu statku powietrznego i są ukryte w profilach śmigłowców.

Siła krzywki centrującej określa dodatkowy opór przy środku. Zero wyłącza ten składnik. Zacznij od małej wartości i porównuj ją w tych samych warunkach lotu.

Szerokość krzywki centrującej określa zakres ruchu, na którym narasta dodatkowy opór. Większa szerokość rozkłada narastanie na większy zakres i daje miększe odczucie. Limit stabilności może poszerzyć żądane wąskie przejście.

Wybierz edytowalny profil, ustaw siłę i szerokość suwakami lub wpisując dokładny procent, a następnie porównaj krzywą odniesienia. Przywróć wiersz lub sekcję do wartości z wczytanego profilu albo odrzuć niezapisane zmiany. Wybierz „Zapisz”, aby zachować ustawienia, lub „Zapisz jako…”, aby utworzyć osobny profil.

Wykres przedstawia obliczoną charakterystykę odniesienia, a nie pomiar na uchwycie. Wynik zależy od warunków lotu, Wzmocnienia głównego i limitów sprzętu. Krzywka podąża za wytrymowanym środkiem sprężyny; jest nieaktywna w profilach śmigłowców, przy wejściu Wykrywanie siły, po wybraniu „Rozbrój” i podczas pauzy. Jej działanie zanika, gdy telemetria symulatora staje się nieaktualna.

Siła i szerokość krzywki centrującej, obliczona krzywa odniesienia i opcje zapisu profilu. Siła i szerokość krzywki centrującej, obliczona krzywa odniesienia i opcje zapisu profilu.
Rysunek 5. Siła i szerokość krzywki centrującej, obliczona krzywa odniesienia i opcje zapisu profilu.

Krzywe sprężyny

Sekcja Strojenie → Krzywe sprężyny zawiera dwa edytory profilu statku powietrznego. Oba są początkowo wyłączone, więc istniejące profile zachowują dotychczasową odpowiedź. „Narastanie siły pochylenia” i „Narastanie siły przechylenia” kształtują to, jak opór sprężyny rośnie w miarę oddalania się od wytrymowanego środka: opcja „Liniowa” zachowuje sprężynę odniesienia, a opcja „Progresywny” zaczyna łagodniej. Obie osie mają osobne krzywe i wspólny przełącznik. „Sprężyna pochylenia zależna od trymu” zmienia sztywność pochylenia wraz ze zmianą ustawienia trymera, nie przesuwając środka sprężyny; 100% zachowuje sztywność odniesienia statku powietrznego.

Przeciągaj punkty lub wpisuj dokładne wartości, zacznij od ustawienia wstępnego i obserwuj odpowiedź na żywo. Krzywe zakresu ruchu zachowują swoje punkty końcowe i muszą stale rosnąć; krzywe trymera mogą rosnąć i opadać. W stanie rozbrojonym wybierz „Zastosuj krzywe”, a następnie zapisz profil, aby je zachować. „Odrzuć zmiany” przywraca wersję roboczą, a „Cofnij” przywraca poprzednio zastosowaną odpowiedź. Wykresy pokazują obliczoną odpowiedź odniesienia; nie mierzą siły na rękojeści.

W przypadku dodatku z własnym sygnałem trymera krzywa trymera może zamiast zwykłego trymera steru wysokości odczytywać jeden dataref X-Plane lub jedną zmienną lokalną MSFS (nazwę L: w jednostkach number), wyłącznie do odczytu. Niestandardowe powiązanie wymaga dokładnego tytułu statku powietrznego i nazwy zmiennej; jednostki X-Plane tylko opisują wartości, bez ich przeliczania. Przy brakujących lub nieaktualnych danych niestandardowych sztywność płynnie wraca do wartości odniesienia, a żadne powiązanie niczego nie zapisuje w symulatorze. Kształtowanie zakresu ruchu wymaga natywnego pozycjonowania sprężyny i informacji zwrotnej o położeniu osi; sprężyny utrzymywane przez autopilota, wykrywanie siły i wiropłaty zachowują dotychczasową odpowiedź. Obciążenie zależne od prędkości, siła profilu, limity wyjścia i limity urządzenia nadal obowiązują.

Zmienione wartości są dobrze widoczne

Wskaźniki zmian pokazują niezapisane edycje, a strzałki resetu przywracają poszczególne wartości domyślne. Porównaj zmianę w prawdziwym locie lub użyj funkcji „Lot testowy”, aby zweryfikować dany kanał sił przy kontrolowanej telemetrii.

Zero oznacza wyłączenie

Zerowe wzmocnienie efektu lub zerowy zakres działania wyłącza dany wkład. Inne włączone efekty i opór sprzętu w stanie uzbrojonym nadal mogą być odczuwalne. Niektóre funkcje, w tym utrzymanie neutrum AP, mają też osobny przełącznik włączania; przy izolowaniu siły sprawdź odpowiednią sekcję.

Wzmocnienie główne zmienione z domyślnych 100% na 85%. Obok wartości pojawia się symbol resetu w postaci strzałki wstecz (kliknij, aby przywrócić ten jeden suwak), obok selektora profilu widnieje bursztynowa kropka niezapisanych zmian, obok tytułu „Strojenie” pojawia się etykieta NIEZAPISANE, a także przycisk „Odrzuć” (cofa naraz wszystkie zmienione suwaki). Symbole resetu poszczególnych suwaków działają tak samo w każdej sekcji, kropka obok sekcji lub karty oznacza niezapisane zmiany w niej, a „Resetuj sekcję” przywraca wybraną sekcję. Wzmocnienie główne zmienione z domyślnych 100% na 85%. Obok wartości pojawia się symbol resetu w postaci strzałki wstecz (kliknij, aby przywrócić ten jeden suwak), obok selektora profilu widnieje bursztynowa kropka niezapisanych zmian, obok tytułu „Strojenie” pojawia się etykieta NIEZAPISANE, a także przycisk „Odrzuć” (cofa naraz wszystkie zmienione suwaki). Symbole resetu poszczególnych suwaków działają tak samo w każdej sekcji, kropka obok sekcji lub karty oznacza niezapisane zmiany w niej, a „Resetuj sekcję” przywraca wybraną sekcję.
Rysunek 6. Wzmocnienie główne zmienione z domyślnych 100% na 85%. Obok wartości pojawia się symbol resetu w postaci strzałki wstecz (kliknij, aby przywrócić ten jeden suwak), obok selektora profilu widnieje bursztynowa kropka niezapisanych zmian, obok tytułu „Strojenie” pojawia się etykieta NIEZAPISANE, a także przycisk „Odrzuć” (cofa naraz wszystkie zmienione suwaki). Symbole resetu poszczególnych suwaków działają tak samo w każdej sekcji, kropka obok sekcji lub karty oznacza niezapisane zmiany w niej, a „Resetuj sekcję” przywraca wybraną sekcję.

Zapisuj do właściwego profilu

Zapisuj dopiero po upewnieniu się, że wybrany jest właściwy profil statku powietrznego. „Wybór automatyczny” może wtedy wczytać te wartości przy połączeniu z tym statkiem powietrznym.

Aby ustawić profil jako domyślny dla wczytanego statku powietrznego, wybierz go na stronie „Strojenie” (może to być także zapisana lub zduplikowana kopia) i wybierz „Ustaw jako domyślny dla statku powietrznego” na pasku narzędzi profilu. Tekst obok przycisku pokazuje automatyczny wybór dla tego statku powietrznego. Twój wybór ma pierwszeństwo przed dołączonymi profilami w kolejnych lotach i po ponownym uruchomieniu, a jeśli opcja „Wybór automatyczny” była wyłączona, zostaje włączona. Nie zapisuje to zmian suwaków; aby je zachować, użyj przycisku „Zapisz”.

Dostrajaj w kontrolowanej kolejności

Praktyczną kolejność działań — od bezpiecznych wartości domyślnych do gotowego profilu statku powietrznego — znajdziesz na stronie Przewodnik strojenia.

Zobacz przegląd rodziny MOZA

Poprzednia Panel Następna Profile